Het boek geeft een unieke kijk op hoe risico- en crisiscommunicatie, zowel bij overheden als bij bedrijven, succesvol kan aangepakt worden. Het is geschreven door communicatieadviesbureaus ProgressiveMedia en Inconnect.
Deze blog sluit aan bij het boek met actuele (crisis)communicatiecases.
Stijn analyseert de crisiscommunicatie van Hilde Claes (burgemeester Hasselt) die in opspraak kwam na een Panorama-televisiereportage. Ook met collega experts Noël Slangen (@NoelSlangen) en Wim Schamp.
Als crisisadviseur en regelmatig bezoeker van Pukkelpop geef ik in dit artikel mijn ervaringen en enkele ideeën mee over de crisiscommunicatie rond de Pukkelpopramp in augustus 2011.
Eerst nog even meegeven dat bij elke ramp de eerste bezorgdheid moet liggen bij crisisinterventie, hulpverlening en evacuatie. Mensen moeten verzorgd en opgevangen worden, erger moet voorkomen worden. Samen met de hulpdiensten en overheden leverde de organisatie van Pukkelpop uitstekend werk om de evacuatie vlot te laten verlopen en de slachtoffers de nodige hulp te bieden.
Eerste uren: online verslaggeving
Het eerste nieuws kwam ik te weten via een vriendin die het op de radio had gehoord. Mijn reactie die avond was dezelfde als honderdduizenden mensen: ongerustheid over vrienden en familie. Verbijsterd opende ik Tweetdeck(een monitoring app voor sociale netwerken). Online was er al een stroom van verslaggeving op gang gekomen met reacties, oproepen, nieuwsflashes en de eerste beelden. De tegenstrijdige berichten omtrent het aantal slachtoffers baarden iedereen zorgen. Bij De Standaard was er sprake van 7 doden, terwijl er mensen op het terrein tweetten over zeker 24 doden.
Op vraag van Universiteit Antwerpen namen de crisisadviseurs van PM over enkele veelbesproken onderwerpen een filmpje op voor gebruik in de lessen rond crisiscommunicatie.
Vooreerst is het mijn overtuiging dat het begrip ‘social media’ dood is. Dit omdat deze vaak als klassieke ‘controleerbare’ media worden besproken (met uitspraken als ‘actief zijn op sociale media’, sociale media ‘toevoegen aan de mediamix’) terwijl ze in realiteit complexer zijn en deel uitmaken van 1 groot sociaal netwerk dat ‘Internet’ heet.
Als gevolg van de maatschappelijke veranderingen die we de afgelopen jaren zagen, zijn internetgebruikers voortdurend in dialoog over je organisatie, en ze verwachten dat die dialoog ook rechtstreeks kan gebeuren met je organisatie.
Elke zichzelf respecterende organisatie houdt regelmatig evacuatieoefeningen. Zo worden medewerkers voorbereid op aanwezige risico’s en worden de juiste reflexen aangeleerd. Door de evacuatieoefening regelmatig te herhalen, hopen de preventiemanagers dat mensen bij het uitbreken van een echte calamiteit de juiste reflexen gebruiken. Zo worden er levens gered.
Stijn Pieters aan de telefoon in Ochtendpost (Radio 2 Oost-Vlaanderen) over de Twitteractie #genthelpt de avond van de ramp op Pukkelpop.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
De auteurs van Geen Commentaar! staan de auteursrechten van het boek af aan de dienst DSI (Dringende Sociale Interventie) van Rode Kruis-Vlaanderen. Deze maand werd een eerste bedrag overgemaakt. Op de boekvoorstelling in Mechelen (maart 2010) liet een van de DSI-vrijwilligers ons zien waar deze dienst voor zorgt: onthaal, begeleiding, psychosociale en administratieve hulp van slachtoffers bij rampen (zowel gewonden als niet-gewonden, familieleden en verwanten).
“Het Rode Kruis is bij rampen en crisissen altijd en overal paraat,” aldus Filip Rylant, directeur communicatie en fondsenwerving van Rode Kruis-Vlaanderen. “We zijn verheugd dat de auteurs van Geen Commentaar! de Dringende Sociale Interventie op een originele manier willen ondersteunen en in de schijnwerpers plaatsen want het werk dat deze Rode Kruisvrijwilligers achter de schermen verrichten, is van een niet te onderschatten belang voor iedereen die rechtstreeks of onrechtstreeks door een ramp wordt getroffen.”