Update van case uit boek: explosie Fluxys

5 maart 2010 — door Hugo Marynissen

In navolging van de case over Fluxys in Geen commentaar!, zijn we toe aan een eerste belangrijke update. Tegen de verwachtingen in, werd Fluxys onlangs door de rechtbank over de volledige lijn vrijgesproken. Deze oordeelde dat het niet de taak van Fluxys was om veiligheidsmaatregelen te controleren en dat het dus correct gehandeld had. Enkele dagen na de vrijspraak werd Fluxys door de federale regering definitief aangesteld als gasnetwerkbeheerder. Dit houdt in dat Fluxys de komende 20 jaar de beheerder van het gastransportnet en de gasopslaginstallaties is.

5 jaar later lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Op dinsdag 2 maart raakt in het Henegouwse Pecq  een freesmachine een middendrukleiding van Ores. Hierop volgde een brand, waardoor er twee lichtgewonden en twee zwaargewonden vielen. Eén van hen was in kritieke toestand.  Alhoewel de gevolgen minder dramatisch zijn, wordt de vraag gesteld of men geen lessen heeft getrokken uit de gasramp in Ghislenghien. Een vraag die als vergelijking tussen Fluxys en Ores eigenlijk niet aan de orde is.  Het kan inderdaad niet dat er geen bouwaanvraag werd ingediend. En het kan ook niet dat het nutsleidingenplan niet bestudeerd werd. Maar dat is  een andere discussie. Bij Fluxys ging het immers om een hogedrukleiding van gastransport, bij Ores gaat het om een lage druk distributieleiding. Het is als appelen met citroenen vergelijken: de hogedruk gasleiding in Ghislenghien gaf gedurende een half uur een verwoestende vlam van om en bij de 100 meter met een warmte van rond de 500°C. In Pecq was de vlam hooguit drie meter hoog en vijf maal minder warm.

Men leerde wel degelijk iets uit de explosie in Ghislenghien. Na overleg werd een bodemkaart opgesteld, waar aannemers  inzage in krijgen voor ze de werken aanvatten.

En er is nog een les die we trekken: journalisten gaan nog steeds veel te kort door de bocht, checken geen informatie, kunnen appelen niet van citroenen onderscheiden, en houden meer van bloed en tranen dan van correcte informatie. En niet alleen de journalisten, ook politici en aannemers zijn nog steeds in hetzelfde bedje ziek. De eerste en enige commentaar die geuit werd was er een van paraplupolitiek, niet van oprecht medeleven.

Videoreportage op de site van De Krant Van West-Vlaanderen

Het krantenartikel in Het Nieuwsblad van 3 maart 2010

Categorieën: Boek Geen Commentaar!, Crisiscommunicatie Reacties uitgeschakeld

Reacties niet toegelaten

Naar boven