Spanning en sensatie in de pers

7 mei 2010 — door Stijn Pieters

Natalie Claus studeerde communicatie­management, optie woord­voerder, aan Howest en volgde stage bij ProgressiveMedia. Twitter: @NatalieClaus

Egocentrisme

De voorbije jaren werd de Belgische pers steeds egoïstischer. Als echte jagers gaan ze op zoek naar hun prooi: een nieuwswaardig feit dat een collega concurrent niet heeft. Ethiek en gezond verstand doen er steeds minder toe. Als men maar kan scoren met het nieuws van de dag… Het schrijven van een goed, waarheidsgetrouw verhaal wordt naar de achtergrond verschoven door de constante druk om als eerste met iets nieuws naar buiten te komen.

Deze flitsende berichtgeving is er natuurlijk niet zomaar gekomen. Journalisten spelen in op wat de mensen willen horen en weten. Ieder van ons wil zichzelf vooral graag geruststellen. ‘Het is hier toch zo slecht nog niet.’ is slechts één van de vele uitspraken na het horen van één of ander onrustwekkend feit uit een andere streek of zelfs in een ander land. Dus springen journalisten op allerlei faits-divers. Gewoon, omdat dit is wat wij als lezer willen weten. Dit ‘klantgericht denken’ komt overgewaaid uit Amerika, waar de media al lang niet meer doen aan informeren, maar aan infotainment. Dit houdt in dat het nieuws vooral entertainend moet zijn. Jammer genoeg doet dit  afbreuk aan het informatieve van het nieuws.

Al moet gezegd zijn dat we niet alle Belgische media over dezelfde kam mogen scheren. Zo is er sinds enige tijd Apache, dat een samenwerkingsverband afsloot met Mo.be, StampMedia en rekto:verso.

Uitzonderlijk

Apache, voordien De Werktitel, is een nieuwssite die in 2009 is opgericht door 6 journalisten. Vier van hen zijn oud-journalisten van De Morgen. Ze willen er een volwaardige internetkrant van maken. Mo.be is de nieuwssite van het maandblad MO*, dat bestaat sinds 2003. Zij brengen mondiaal nieuws, o.a. aangeleverd door IPS, een internationaal nieuwsagentschap. StampMedia is een persagentschap, dat in 2008 begon als een initiatief van de Antwerpse jeugddienst. En dan is er nog rekto:verso, een tweemaandelijks cultureel tijdschrift met een website, dat in 2003 ontstond. Zij streven naar het afleveren van diepgaande en hoogstaande cultuurkritiek.

Ze zijn er alle vier ervan overtuigd dat de huidige manier van de verspreiding van nieuws niet de correcte is, en gaan de strijd aan met de media die enkel denken aan hun opbrengsten. Ze bieden hun lezers een andere kijken op de voorgekauwde berichten. Hun artikels worden geschreven met een kritische blik, waarbij sarcasme niet geschuwd wordt. En dat is net wat er zo goed aan is. Als lezer wordt je verplicht om de dagelijkse berichtgeving in vraag te stellen en je eigen kijk op de zaak te creëren.

Een zéér spijtig voorval

Vorige week zorgde de groeiende sensatiezucht opnieuw voor een mooi voorbeeld. Het parket van Hasselt moest, in ware commandostijl, speurhonden en infraroodcamera’s inzetten om een vijftal journalisten uit de bosjes te plukken bij de reconstructie over de zaak Annick Van Uytsel. Het was trouwens niet de eerste keer in de zaak Janssens dat de pers over de schreef ging. Of zoals de Hasseltse parketwoordvoerder, Erwin Steyls, het toen zo mooi zei: “De activiteiten van de journalisten waren storend en in bepaalde gevallen zelfs hinderlijk.”

De wedersamenstelling van de voorbije week had als opzet om de gebeurtenissen van 27 april 2007 samen met Ronald Janssens samen te stellen en te bespreken. Na de reconstructie zou het parket een verklaring afleggen aan de pers.

Voor het zover was maakte Ronald Janssens dankbaar gebruik van de opdringerigheid van de journalisten om niet meer aan de reconstructie mee te werken. Hij was misnoegd door de massale mediabelangstelling en vond dat de sereniteit van het onderzoek verdwenen was. Na de eerste fase van de reconstructie werd Ronald Janssens dan ook teruggebracht naar zijn cel in Hasselt. De ongetwijfeld belangrijke informatie die uit deze reconstructie kon voortkomen glipte zo door de handen van de speurders.

En de journalisten, die konden enkel schrijven dat hun eigen gedrag de scoop verprutste.

Bronnen en meer informatie:

“Reconstructie mislukt door Pers” (De Morgen)

Parketwoordvoerder: “bloedhonden onder de journalisten” (Knack)

Een nieuw jaar, een nieuwe mediatrend (Apache)

Pers zonder mededogen: de komst van de infotainer (Apache)

Nick Davies: ‘Journalisten zijn goede mensen die werken voor slechte bedrijven’ (Apache)

Journalisten die geen lucht meer willen bakken (The Planet Times)

Categorieën: Perceptie, Relatiedenken 2 reacties »

2 reacties op “Spanning en sensatie in de pers”

  1. “Alles is nieuws bij een landelijke hype” — Geen Commentaar!

    [...] Spanning en sensatie in de pers (op deze blog) [...]

  2. Spanning en sensatie in de pers « Belgische Vereniging voor Interne Communicatie

    [...] Lees volledig artikel op geencommentaar.net. [...]

Naar boven